piątek, 16 listopada 2012

Kiedy niebo plonie.


Okna mojej kuchni wychodza na polnoc, nie mam wiec okazji ogladac pieknych zachodow slonca. Czasem jednak zdarzy sie ciekawe zjawisko, jak kilka dni temu, kiedy zachodzace slonce poslalo swoje ostatnie tchnienie na cale niebo.



Nasza podworkowa brzoza przywdziala te rozowa mgielke, skrepowana nieco swoja poznojesienna nagoscia. Przez dluzsza chwile wygladala jak mloda dziewczyna, szykujaca sie na swoj debiutancki bal. Jednak bladorozowy szal bladl coraz bardziej, by w koncu zniknac zupelnie. A ona zostala, samotna w ciemnosciach i pozbawiona ubrania, ze wspomnieniem o niespelnionych marzeniach.

26 komentarzy:

  1. To trochę smutna historia ... :). Ciekawe...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Smutna i bezlitosnie prawdziwa, jak zycie.

      Usuń
  2. Tak właśnie pięknie czasami słońce kończy dzień...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A i samotna brzoza ma z tego swoja korzysc, chocby i przez krotka chwilke.

      Usuń
  3. Tak i my czasem czepiamy się cudzego blasku, pragnąc choć na chwilkę coś z niego uszczknąć. Niepewni siebie, swojej wartości i zdałoby się, niewidzialnego dla innych wewnętrznego blasku...A jednak często jest, że gdy gaśnie wielkie i boleśnie oślepiająca światło, to zostaje nasz delikatny, ciepły płomyczek, który potrafi przyciągać niejedno rozumne istnienie...

    Pozdrowienia rozmarzone dla autorki bardzo poetycznego posta...:-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czasem jednak zdarza sie, ze gdy blask znika, pozostaje naga prawda. Nie zawsze pozytywna. Ot, zycie.
      Odpozdrawiam cieplo.

      Usuń
  4. Bardzo ciekawie i smutno opisałaś ten efekt świetlny na niebie jak życie...

    OdpowiedzUsuń
  5. A czy Ty wiesz, że ja mam pod oknem taką samą brzozią dziewczynę? Właśnie sypnęła nam dywanem złotych liści pod nogi...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Gorzej jest na wiosne, kiedy sypie takimi farfocelkami, pelno tego wszedzie.

      Usuń
  6. Rozpływam się podziwiając takie zjawiska.
    Cudne :)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nic, tylko miec przy sobie aparat i strzelac!

      Usuń
  7. Bardzo nastrojowe fotki. Uwielbiam takie

    OdpowiedzUsuń
  8. Pięknie napisałaś o samotnej brzozie, ale i ona piękna jest.
    Pozdrawiam cieplutko!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Panna brzoza jest takim wyjatkowym drzewem.

      Usuń
  9. Nie bez racji jest cytat: W życiu piekne są tylko chwile"...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Trzeba je lapac, tak predko mijaja...

      Usuń
  10. Brzoza o kazdej porze roku i dnia ma to "cos"...
    Serdecznosci
    Judith

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wydaje sie byc takim wiotkim i slabym drzewem, a w gruncie rzeczy jest silna jak skala.

      Usuń
  11. Ale poetycko Panterko, romantyczka z Ciebie;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A... tak mi jakos zostalo z dawnych lat.

      Usuń

Dziekuje za Twoj komentarz.
Lubie wiedziec, z kim rozmawiam, moge dyskutowac, ale nie toleruje chamstwa i atakow ad personam. Anonimowe komentarze i tak wpadna do spamu, wiec mozecie sobie oszczedzic pisania, a obrazliwe beda usuwane.