poniedziałek, 4 kwietnia 2016

Dlaczego nie mogl byc to zart primaaprilisowy?

Zrodlo
Jak na ironie, pogrzeb dziadka wyznaczono na 1 kwietnia. W tej samej kaplicy, skad 7 lat temu odprowadzano urne z prochami jego zony. Wtedy jednak w kaplicy byly tlumy, wszystkie miejsca siedzace zajete, wiele osob musialo stac.
Tym razem kaplica cmentarna swiecila pustkami. Pewnie sporo osob z grona jego znajomych opuscilo juz ten padol, czesc zapewne nie mogla przybyc, m.in. jego mlodszy brat, ktoremu powazna choroba uniemozliwila udzial w pochowku brata.
Obydwa pogrzeby byly pogrzebami swieckimi, ale tym razem laudator przeszedl sam siebie, dawno nie slyszalam tak pieknego i emocjonalnego przemowienia, a mial do dyspozycji jedynie zyciorys zmarlego zawarty w najwazniejszych punktach. Tenze punktowy zyciorys napisala jego siostra, na prosbe terapeutow z domu opieki, po to, zeby wiedzieli, o czym przypominac popadajacemu w coraz wieksza demencje pacjentowi. Na podstawie tego lapidarnego skrotowca mistrz ceremonii zrobil arcydzielo sztuki oratorskiej.
Juz podczas pogrzebu jego zony, rodzenstwo pomyslalo i o nim, wykupujac grob urnowy glebinowy, spoczal wiec razem z nia w jednym miejscu.
Nie wiem, czy w Polsce tez jest to praktykowane, bo tutaj, obok pojemnika z ziemia i lopatka, by moc rzucic na trumne, stoi rowniez pojemnik z kwiatami (same lebki, bez lodyg), badz platkami kwiatow (zaleznie od sezonu, bo kwiaty sa zawsze swieze) i tez rzuca sie je do grobu. Podoba mi sie ten zwyczaj, nie tylko ziemia, nie tylko memento mori, ale pewien rodzaj oslodzenia nielatwej drogi w zaswiaty.
Pozniej wszyscy zostali zaproszeni na niewielki poczestunek, kawa z ciastami albo tortami do wyboru, do sali kawiarnianej jednego z domow opieki, ale nie tego, gdzie ostatnie lata spedzil dziadek. Miejsce zostalo wybrane dlatego, zeby w poczestunku mogla uczestniczyc przebywajaca tam daleka krewna rodzenstwa, 96-letnia dziarska staruszka o tak jasnym umysle, ze niejeden mlody nie moglby z nia konkurowac. Tyle tylko, ze z chodzeniem ma niewielkie klopoty.
Posiedzielim, powspominalim, zjedlim, wypilim, usciskalim sie i koniec. Raczej widzielismy sie po raz ostatni w zyciu, bo teraz nie ma juz powodu, zeby przyjezdzali do Getyngi.





38 komentarzy:

  1. Pierwsza:-)
    Aniu,wiem,ze bardzo lubiłaś dziadka,na pewno jeszcze nie raz odwiedzisz go na cmentarzu,powspominasz...
    W mojej miejscowości o złożeniu prochów w urnie,można tylko pomarzyć -w większych miastach owszem istnieje możliwość kremacji zwlok-jest to dość spory wydatek,dlatego może ten sposób nie jest tak bardzo rozpowszechniony.
    U nas trzeba sobie za wszystko zaplacic-standard..
    Sam sposób pochowku jest tradycyjny,rodzina rzuca po odrobince ziemi,jezeli zmarly jest chowany w ziemi.Wczesniej ksiądz odprawia modlitwę (a na samym poczatku,jest msza w kaplicy cmentarnej)Potem skladane sa wieńce i wiązanki kwiatów.Czasami kiedy trumna jest spuszczana w dół,lub przenoszona do grobowca,jest grana "Cisza"na trąbce...niezwykly utwór

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W Niemczech coraz wiecej ludzi chce zyc i umierac ekologicznie i poprzez pogrzeb urnowy zaoszczedzic miejsce na cmentarzu. Wydaje mi sie nawet, ze kremacji jest wiecej niz pogrzebow klasycznych, a co wazniejsze, urnowe pogrzeby sa znacznie tansze.

      Usuń
    2. U nas tak będzie za poł wieku :p

      Usuń
    3. To tylko od Was zalezy, ale Polacy to koniunkturalisci, ktorzy dodatkowo asekuruja sie przed smiercia, zeby pojsc do nieba, wiec chca pokropku.

      Usuń
  2. Aż ciśnie się na usta: "Lecz póki co, żyjemy"

    OdpowiedzUsuń
  3. pogrzebu komentować nie będę...poprzedni post bym chciała, otóż lubię łódz mam fajne wspomnienia i bardzo mi sie dobrze kojarz Manufaktura))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak jak pisalam, niektore ulice i zakatki sa "zrobione", tam tez jezdzi sie zwiedzac. Cala reszta pozostala w ruinie.

      Usuń
  4. Byłam w Polsce na dwóch pogrzebach odbiegających od kanonu. Na wsi w centralnej Polsce chowany był mój wuj który był strażakiem. Okoliczne Ochotnicze Straże Pożarne zrobiły oprawę pogrzebu z wielkimi honorami. Było kilka pocztów sztandarowych, samochody strażackie, odznaczenia za dobrą służbę na poduszce.
    Pod koniec tamtego roku chowana była moja ciocia na Górnym Śląsku. W kościele w trakcie mszy pogrzebowej adorowały, ziemską powłokę mojej cioci, panie z Róży Różańcowej. Przepasane były niebieskimi szarfami, w dłoniach trzymały ozdobne zapalone lampiony. Razem z pocztem sztandarowym wyprowadzały ją po mszy z kościoła.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moj dziadek chowany byl z honorami wojskowymi, salwa z karabinow, sztandarami, orderami na poduszkach etc. Byl pulkownikiem i wojsko zafundowalo mu taki pogrzeb, tyle ze w tamtych czasach (1975) bylo albo wojskowy, albo z ksiedzem. Babcia wybrala ten pierwszy.
      Wszystkie pogrzeby, na ktorych bywalam w Polsce, byly odwalane przez klechow. Jeden nawet po odczytaniu danych mojej zmarlej cioci, wrzucil kartke do grobu! Jak do smietnika.
      Tu ksieza i pastorzy zachowuja sie z wiekszym pietyzmem, jednak pogrzeby cywilne sa moim zdaniem najlepsze.

      Usuń
  5. Jak zwykle, odrobiłam zaległości w czytaniu - poprzedni post bardzo mi się spodobał - i to jak pokazujesz Łódź, i te plakaty i napis na murze, które (choć mazania po murach ani przeklinania nie popieram) poprawiły mi zdecydowanie humor:))))))))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Napis i mnie tak ujal, ze musialam go sfocic, normalnie tylko bym sie denerwowala na wandalizm, ale ten bylam w stanie wybaczyc. :)))

      Usuń
  6. Nie brałam jeszcze udziału w pogrzebie świeckim, więc byłam bardzo ciekawa i powiem Ci, że podoba mi się bardziej, niż pogrzeb kościelny.
    Zwyczaj z przemówieniem o zmarłym, w dodatku w wykonaniu specjalisty oratora to wspaniała sprawa, członkowie rodziny do tego w emocjach nie zawsze potrafią powiedzieć coś na ściśniętym gardle.
    I te kwiaty z ziemią do posypania grobu też ładny zwyczaj.
    Pożegnałaś dziadka, ja mojego niestety już wiele lat temu, babcię też. Moi przeżyli oboje chyba około 77 lat, w tym drugą wojnę. Brakuje najbardziej tych dobrych, wspierających. Szkoda, że zostaje tylu mało ciekawych egzemplarzy.
    Uściski

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ten "dziadek" to nie moj dziadek, tak go nazwalam z racji wieku, a nie pokrewienstwa. Moja ostatnia babunia zmarla w 1991, dzisiaj mialaby 105 lat.

      Usuń
  7. bardzo ładny zwyczaj z kwiatami... Przykro mi :(...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie tez sie podoba rzucanie kwiatow na trumne/urne.
      Tym razem jakos bardzo mocno przezywalam, tak zaraz po wizycie w Lodzi i ze swiadomoscia, jak ciezko chory jest tato.

      Usuń
  8. każdy kraj ma swoje zwyczaje pogrzebowe odrębne
    nie byłam jeszcze na żadnym pogrzebie za granicą
    mój mąż był, główna uroczystość w kościele, na cmentarz szła tylko najbliższa rodzina

    ściskam z empatią

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj, juz wielokrotnie towarzyszylam znajomym w ostatniej drodze tutaj. Rozne to byly pogrzeby, klasycznie trumienne i z ksiedzem/pastorem albo urnowe, cywilne i koscielne. Jeden to byl tzw. pogrzeb anonimowy, czyli odbyl sie na specjalnie wydzielonej z cmentarza lace (uonce), bez nagrobka. To byla samotna i bezdzietna starsza pani, wiec nie mialby kto pielegnowac jej grobu.
      Ja tez chcialabym tak anonimowo, zeby dzieciom nie stwarzac kosztow.

      Usuń
  9. Ja nie bylam tu jeszcze na pogrzebie, zreszta w zyciu calym bylam tylko 4 razy. Osobiscie przezywam to straszliwie, ale taka kolej rzeczy...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja tez bardzo emocjonalnie reaguje na pogrzeby. Niestety z wiekiem zdarzaja sie coraz czesciej

      Usuń
  10. Nie cierpię pogrzebów (A kto lubi?). Ale właśnie pogrzeb świecki, który widziałam w Anglii, a który na początku mnie zszokował (salwy śmiechu, 'stypa' w pubie z winkiem i tym podobne klimaty) zmienił moje nastawienie do tej ceremonii. Celebrowanie i wspominanie życia zmarłej osoby, zamiast ... roztrząsania własnego smutku (na co, oczywiście też powinno być miejsce).
    Wydaje mi się, że w Polsce kremacja to mentalnie jeszcze 'dziwactwo'.

    Ps. Nigdy nie wiem, czy wypada linkować do swoich wpisów w komentarzach na innych blogach, ale jakbyś chciała przeczytać, to jest pod tytułem 'Wesoło było na moim pogrzebie' :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oczywiscie ze wypada, ja tam linkuje, jak mam cos apropopo do powiedzenia. ;)
      Nie wiem, czy na stypie moglabym sie glosno smiac, to chyba kwestia kultury, w jakiej czlowiek zostal wychowany. Czasem jednak sam zmarly prosi w ostatniej woli, zeby po nim nie plakac.

      Usuń
  11. U nas tak w ogóle nie ma rzucania ziemi na trumnę, jedynie ksiądz symbolicznie i to wszystko. Kwiatów tym bardziej się nie rzuca, chyba, że ktoś ma swoje.
    Z kremacją nie ma problemów, bo w Poznaniu funkcjonuje.
    W krotkim czasie byłam na dwóch pogrzebach i o ile u teścia ksiądz odprawił wszystko bardzo ładnie, spokojnie i z godnością, to u wuja w Poznaniu wlaśnie - kompletne nieporozumienie. Poza tym księżulo wyglądał, jakby tydzień ostro chlał i cierpiał na potężnego kaca, bo bardzo się mu spieszyło.
    A tak trochę na temat i nie: oglądałaś, Aniu film "Kariera Nikosia Dyzmy"? Jesli nie, to sobie chociaż początek obejrzyj - duża dawka czarnego humoru ... a propos pogrzebów i mów pogrzebowych.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ogladalam, choc nie bardzo lubie Pazure. Wszystkie znane mi pogrzeby w Polsce, zostaly odprawione na "odp...ol". Nie chcialabym miec ksiedza nad urna, nawet tutaj, ze nie wspomne o Polsce.

      Usuń
    2. Większość mi znanych też była na "odp....ol". Niestety.
      Ja też księdza nie chcę, no chyba, że na stare lat się mi odmieni ;)

      Usuń
    3. Na szczescie nawet w Polsce mozna zamowic sobie pogrzeb swiecki.

      Usuń
  12. Można powiedzieć, że mimo że to smutna okoliczność to pożegnanie było piękne.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mozna! Taki pogrzeb moga mi dzieci wyprawic, choc bo ja wiem, czy o mnie mozna by tyle dobrego opowiadac...

      Usuń
  13. Byłam raz na takim świecko-katolickim pogrzebie. Laudator wspominał całe życie zmarłej, mocno upiększając. Potem ksiądz odprawił ceremonię pogrzebową i kondukt poszedł pod grobowiec. Znowu ksiądz odprawił swoje i poszedł, a ów laudator dokończył wspomnienia. Dziwnie czułyśmy się z mamą, bo bardzo dobrze znałyśmy tę zmarłą, ale jej syn przywiózł faceta aż z Białegostoku - to facet gadał. U nas niestety tylko pogrzeby katolickie.
    Ja wzruszam się na pogrzebach, jedynie na pogrzebach moich rodziców trzymałam się.
    Ania Bezowa

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na pewno jest mozliwosc pochowku swieckiego, Aniu. Przeciez nie brak tam ateistow albo innowiercow. Niemozliwe, zeby ich zmuszac do pogrzebow katolickich.

      Usuń
    2. Anusiu, mój region to 97% PIS.
      Ania

      Usuń
    3. To jak grzebia te 3%? Przeciez nie z ksiedzem.

      Usuń
  14. Ostatnim pogrzebem w jakim brałam udział był pogrzeb Mamy rok temu. Kościelny i trumienny, ale jednak inny, mszy nie było. Był za to koncert gitary klasycznej i recytacje poezji. Utwory i wiersze, ktore Mama lubiła.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I klecha sie zgodzil, zeby tak bez mszy?

      Usuń
    2. Klecha sie nie spodziewał. Przyjechali muzycy z całym sprzetem i główny artysta gitarzysta, z miasta |Twego i maminego Uć, nie pozostawił klesze pola manewru tylko poinformował, że będzie tak, jak cocia sobie życzyła. I było jak na koncercie. Klecha na koniec podziekował za niecodzienną ceremonię i piekna muzykę.

      Usuń
    3. Wzieliscie go z zaskoczenia! Moze byl przy okazji melomanem...? ;))

      Usuń
  15. Miesiac temu bylam na pogrzebie mlodego, niestety dobrze mi znanego, chlopaka i (jak na tutejsza prowincje przystalo) oczywiecie z sukienkowym. Az mi szczeka opadla, jak on to sprawnie "odwalil" - 10 min po wejsciu na cmentarz bylo juz po wszystkim.
    Moje dziecie juz ma wytyczne – skremowac, odebrac urne i rozsypac gdziekolwiek, bo, ku mojej radosci, pozwala na to odpowiedni paragraf tutejszego prawa. I niech mu nawet przez mysl nie przejdzie, zeby w to mieszac te sepy. Niestety, moze byc pewien klopot, bo nawet na kremaje juz sa kolejki :O . (Leciwa)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. U nas nie wolno rozsypywac, mozna jedynie "utopic" urne w Morzu Polnocnym albo pochowac, w grobie lub anonimowo, co oszczedza oplaty cmentarne.
      Porobilam spostrzezenia, ze pogrzeby cywilne celebrowane sa z wiekszym pietyzmem, a mistrzowie ceremonii poswiecaja im wiecej czasu i staran niz ksieza.

      Usuń

Dziekuje za Twoj komentarz.
Lubie wiedziec, z kim rozmawiam, moge dyskutowac, ale nie toleruje chamstwa i atakow ad personam. Anonimowe komentarze i tak wpadna do spamu, wiec mozecie sobie oszczedzic pisania, a obrazliwe beda usuwane.