niedziela, 23 marca 2014

Z punktu widzenia Bulczyka cz.1

Urodzilam sie, bo przeciez kazdy musial sie urodzic, nie pamietam tylko, kiedy, ale chyba jakos w czasie, ktory ludzie nazywaja jesienia. Z tamtego czasu niewiele pozostalo w zakamarkach mojej pamieci, jakies urywki, cieplo maminego brzucha, inne buleczki obok mnie. Wtedy bylo dobrze, bezpiecznie, blogo i syto. Ale pozniej... pozniej swiat mi sie wywrocil do gory nogami, nie bylo mamy, buleczki poznikaly. Zimno... I jesc mi sie chcialo... Nie chce tego pamietac!
Szlam bez celu, chcialam znalezc cos do jedzenia i kogos, kto by mnie przytulil, chcialam sie nazywac, nalezec. Lapka za lapka wloklam sie po trawie, futerko mnie swedzilo, brzuszek bolal i bylo mi zimno. Obok przemykaly duze, halasliwe zwierzeta, ktorych sie balam. Byly szybsze od najszybszego kota, warczaly groznie i chyba byly grozne, bo w srodku zauwazylam ludzi. Pozarly ich, czy co? Czulam sie niekomfortowo, bo bylam brudna, ale umyc sie nie moglam, nie mialam sily.
Tam podszedl do mnie czlowiek, wzial na rece, przytulil. Po cialku rozlala mi sie blogosc, nalezalam, wreszcie nalezalam! Zabrali mnie stamtad, dali jedzenie i pomogli uporzadkowac futerko. Bylam szczesliwa, mialam swojego czlowieka! Tylko... on mnie chyba nie chcial... a moze nie mogl? Dlaczego? Dobrze, ze chociaz znow mnie nie wyrzucil na ulice, tylko postaral sie o inny dom, slyszalam, ze mowili o nim dom tymczasowy. Co to w ogole znaczy?
Tam bylo bardzo fajnie, cieplo, syto i wesolo. Mieszkalo tam cale mnostwo roznych kumpli, takich jak ja i jeden inny, ale tez nienajgorszy. Duzy byl, ale ja sie go nie balam, wcale a wcale, chociaz wykazywal oznaki wielkiego zdenerwowania, ciagle poruszal ogonem. Wtedy jeszcze nie wiedzialam, ze one tak maja i nie oznacza to irytacji, jak u nas, tylko radosc. Hmmm... smieszne! Czlo... to jest... kot uczy sie przez cale zycie. Byl tam taki, co to jak spojrzal, az dreszcze przechodzily, Ksiaze na niego wolali. Ja sie stale do niego usmiechalam, bo jakos wiem, ze z kazdym mozna po dobroci. Ciotka A. od razu patrzyla na mnie przychylnie, ale najlepszy byl taki czarny. Oj, z nim to byla zabawa! Ile mysmy sie naganiali, napsocili, napolowali razem na myszki, ktorymi ludzie majtali nam przed noskami. Bylam naprawde szczesliwa! Znow nalezalam!
A potem cos mi sie stalo, sama nie bardzo wiedzialam, czego chce. Dusza mnie bolala, krzyczalam. Oni mnie pocieszali, ale nic to nie dalo, czulam bol calego swojego jestestwa, czulam wielka potrzebe przytulenia sie, ale nie do czlowieka, do kota! Jednak te inne koty pozostawaly gluche na moje pragnienia, chcialy sie tylko bawic, a mnie nie o to przeciez chodzilo. O co? Sama nie bardzo wiedzialam. Pozniej mi przeszlo, a wtedy zabrali mnie w takim pudle w miejsce, gdzie pachnialo czyms nieprzyjemnym, chorobami? Nie wiedzialam, balam sie bardzo, bo mnie tam zostawili. Znow ktos mnie porzucil? Nie mialam jednak duzo czasu do przemyslen, bo zasnelam, a kiedy sie
obudzilam, bolalo. Oj, jak bardzo bolalo. Do tego nie moglam sprawdzic, co mnie boli, na brzuszku mialam jakas szmate. Jedyna korzysc, ze moj czlowiek wrocil i zabral mnie stamtad. Nie porzucil mnie, nie oddal! Wrocilam do domu! Nie na dlugo jednak. Jak to jest z tymi ludzmi? Udaja, ze kochaja, a potem trzeba sie z nimi rozstawac. Przeciez ja tez zdazylam ich pokochac, bylam grzeczna, chcialam zostac na stale. Dlaczego? Czy maly kot jest w stanie zrozumiec duzego czlowieka? Podsluchiwalam ich rozmowy i wtedy dopiero dotarlo do mnie, co to znaczy dom tymczasowy. Oni chcieli znalezc dla mnie inny dom, taki najlepszy z najlepszych, taki na zawsze, zebym juz naprawde mogla nalezec, nazywac sie i mieszkac bezpiecznie pod wlasnym dachem. Moze i chcieli dobrze, ale jednak zal jakis pozostal... Bo ja myslalam, ze ten dom wlasnie u nich znalazlam, kochalam przeciez...
Slowami kobiety, Gosianki, z mojego domu tymczasowego. Bo pamiec moja jest taka malutka, jak ja sama, troche zawodna:
 Uzupełnię twoją historię Bułczyku o tę część, którą znam:
Kiedy błąkałam się przy ruchliwej drodze znaleźli i zabrali mnie do domu tacy przemili państwo. Już pierwszej nocy spałam z nimi w łóżku! Taka jestem miła dla łysych! Oni bardzo byli dla mnie dobrzy i chcieli mnie zatrzymać, ale mają już swoich 8 kotów i 2 pieski, więc z bólem serca oddali mnie do innej cioci. Bardzo im zależało żebym miała dobrze, pisali potem często z pytaniem co u mnie. Muszę dodać, że z wszystkimi zwierzakami w tamtym dobrym domu zaprzyjaźniłam się bardzo szybko.
W nowym domku u Hokusa też mi było dobrze. Szalałam, bawiłam się, a taka jedna Łysa mnie rozpieszczała. Potem zabrali mnie w takie miejsce, gdzie zaraz zasnęłam, a gdy obudziałam się w domku nie czułam się dobrze. Na następny dzień jednak zachowywałam się jakby nic się nie stało! Taka jestem dzielna!
Słyszałam jak łysa Gosianka mówiła, że pewna koleżanka z Wrocka chciała kotka i mam być dla niej, potem jednak znów usłyszałam, że tamta koleżanka zaczęła rozmowę o mnie zastrzeżeniem, żebym jej tylko nie podrapała mebli. Phi! Ja drapię tylko drapaczki, ale już nie lubiłam tamtej łysej, powiedziałam to cioci Gosiance i ona obiecała, że mnie tam nie odda. W ten sposób znów szukałam domku, gdzie będą mnie kochać bardziej niż meble...

cdn...






54 komentarze:

  1. Wzruszyłaś mnie do łez.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Siebie tez, kiedy to pisalam pod dyktando Bulczyka.

      Usuń
  2. Odpowiedzi
    1. Hmmm... (i tu padlo westchnienie) ...
      :*

      Usuń
  3. Coś taka oszczędna w zdjęciach?:)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wrrr... Kot przeciez zdjec nie robi, wypozyczylym swoje ;)

      Usuń
  4. :)

    oj co ona biedula już przeżyła...

    U Ciebie na szczęście znalazła to czego szukała :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Spisac bylo trzeba, zeby wszyscy wiedzieli i nikt nie zapomnial...

      Usuń
  5. Ja się nie popłakałam bo znam Happy End :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja niby tez znam, ale wzrusza ta jej opowiesc...

      Usuń
  6. Wzruszająco piszesz, Panter ....., Bułeczko :) Taka maleńka jesteś, a tyle już przeszłaś. Na szczęście wiemy, że trafiłaś już do swojego domku i stamtąd nikt Cię nie ruszy :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. o właśnie! podpinam się pod LIdię bo dokładnie te słowa krążyły mi po głowie :)
      ucałowania dla Was dziewczynki.. Panterko, Bułeczko i pozostałej cudownej ferajny :) :*********

      Usuń
    2. Musialam to mamie i Wam opowiedziec, no musialam...
      :***

      Usuń
  7. Piękny, literacki opis Aniu!Cieszę się, że Bułeczka tak cudownie Cię inspiruje!
    Ściskam mocno!***

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ona mnie nie inspiruje, ona dyktuje, a ja tylko stukalam w klawiature, nic wiecej.
      :***

      Usuń
  8. Tak pięknie napisałaś aż mi łzy w oczach stanęły...

    OdpowiedzUsuń
  9. płakac nie będę, bo wiem już jak cudnie się ta historia zakończy:)

    pomiziaj swoje 3 kudłacze:***

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wszyscy to wiedza, a jednak wzruszenie cisnie za gardlo...
      :***

      Usuń
  10. Bułeczko kochana bardzo się wzuszyłam.

    OdpowiedzUsuń
  11. Ania, bój się bobra. Stara baba, a popłakałam się przy opowieści Bułeczki.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja tam niczego sie nie boje ;)
      Ale napisac musialam, bo Bulka tak chciala...

      Usuń
  12. :)... Piękna opowieść, czekam na cd ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nawet nie przypuszczalam, ze moj kot ma takie talenta ;)

      Usuń
  13. O matko, niedziela rano, piękne słońce, a ja ryczę jak idiotka:):) Bułeczko - już teraz będziesz bezpieczna:):):) Agnieszka z L

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie rycz, mala, nie rycz! :)
      Zamysl byl inny, ale wyszlo ckliwie, bo tak wlasnie czula Bulka...

      Usuń
  14. Uzupełnię twoją historię Bułczyku o tę część, którą znam:
    Kiedy błąkałam się przy ruchliwej drodze znaleźli i zabrali mnie do domu tacy przemili państwo. Już pierwszej nocy spałam z nimi w łóżku! Taka jestem miła dla łysych! Oni bardzo byli dla mnie dobrzy i chcieli mnie zatrzymać, ale mają już swoich 8 kotów i 2 pieski, więc z bólem serca oddali mnie do innej cioci. Bardzo im zależało żebym miała dobrze, pisali potem często z pytaniem co u mnie. Muszę dodać, że z wszystkimi zwierzakami w tamtym dobrym domu zaprzyjaźniłam się bardzo szybko.
    W nowym domku u Hokusa też mi było dobrze. Szalałam, bawiłam się, a taka jedna Łysa mnie rozpieszczała. Potem zabrali mnie w takie miejsce, gdzie zaraz zasnęłam, a gdy obudziałam się w domku nie czułam się dobrze. Na następny dzień jednak zachowywałam się jakby nic się nie stało! Taka jestem dzielna!
    Słyszałam jak łysa Gosianka mówiła, że pewna koleżanka z Wrocka chciała kotka i mam być dla niej, potem jednak znów usłyszałam, że tamta koleżanka zaczęła rozmowę o mnie zastrzeżeniem, żebym jej tylko nie podrapała mebli. Phi! Ja drapię tylko drapaczki, ale już nie lubiłam tamtej łysej, powiedziałam to cioci Gosiance i ona obiecała, że mnie tam nie odda. W ten sposób znów szukałam domku, gdzie będą mnie kochać bardziej niż meble...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moge ten cytat umiescic w poscie?

      Usuń
    2. teraz to nie tylko kap, kap ale wielkim strumieniem chlipę , czy tam ryczę, jak zwał tak zwał .... fajnie , że Bułeczka trafiła do takiej cioci, która ma dla nie czas nawet może dyktować historię!!!! tak bogatą ale smutną w jej krótkim życiu. Teraz tylko szczęścia i radości. Jeżeli łzy to te radosne:)

      Usuń
    3. Ogromniaste buziaki dla Bułeczki, obu Ań, reszty dziewczynek i obu MCO !!!!!!

      Usuń
    4. Och, Izunia!
      Wielkie dzieki i odbuziowujemy z powrotem :***

      Usuń
  15. Bułeczkowa opowieść pięknie opowiedziana Panterki pazurkiem. Bardzo wzruszona z pragnieniem by wszystkie kocie/psie opowieści miały dobre zakończenia, idę sobie w świat, pozdrawiając tych co kochają. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ale wrocisz, co? Plisss... Nie zostawiaj nas tak! :)))

      Usuń
    2. Pewnie że wrócę, już wróciłam, świat ogarnęłam i jestem!! Nie zostawię was bez osoby mej. :))

      Usuń
    3. Kamien z serca!
      Witaj zatem znowu :)

      Usuń
  16. Wiecie co .... oby wszystkie kotki miały takie losy i spotykały tylko dobrych łysych...
    Bułeczka miała szczęście .... nawet Miecka sie przyzwyczai pomalutku...
    Duuuużo mizianek dla koteczków, głaski dla pieska i serdeczne pozdrówka dla Pantery :-))))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miecka jest juz prawie pogodzona z detronizacja ze stanowiska jedynaczki. Czasem tylko, dla pozoru, syknie i prychnie, zeby nie wyjsc z wprawy, mniej w morderczych zamiarach. Jeszcze sie nie bawia, jeszcze nie tula i nie spia razem, ale wydaje mi sie, ze to kwestia czasu. :)))

      Usuń
    2. ... Mieciunia pozory musi zachować , tyle lat była jedyną królewną :-)))

      Usuń
  17. Nie mogę nawet spokojnie patrzeć na zdjęcie Bułeczki, bo tęsknię, jakbym ją znała osobiście. Niesamowite, co ta koteczka w sobie ma. Panterko, masz takie szczęście, że normalnie nie mogę się pogodzić, że Bułka nie jest ze mnom! Ja ją kocham zaocznie!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie pozostaje Ci nic innego zatem, jak mnie odwiedzic, zebys osobiscie mogla Bulke poznac i usciskac :)))

      Usuń
    2. A potem się pochlastam, albo Ci ją zabiorę.

      Usuń
    3. Tak dobrze nie ma.
      Mozesz natomiast pousmiechac sie do Anki W., zeby znalazla Ci takiego Bulczyka do adopcji :)))

      Usuń
    4. O to, to! Coś tam już się wypieka.... hi hi :)

      Usuń
    5. A widzisz, Hanko, tylko brac! :)))

      Usuń
  18. Człowieku, nie oddawaj, koty proszą :]

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Domy tymczasowe nie moga zatrzymawac swoich podopiecznych, chocby nie wiem jak rozstanie bolalo. Taka ich rola i nieoceniona pomoc w znajdowaniu nowych do mow dla nich. :(

      Usuń
  19. ....no to się wszystko powoli wyjaśnia...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tym razem z punktu widzenia osobki najbardziej zainteresowanej :))

      Usuń

Chcesz pogadac? Zamieniam sie w sluch.